همه حرفا گفتنی نیست

رفتی اما عشقت هرگز دیگه از یاد رفتنی نیست

کار من همیشه از تو گفتنه

دل من محکوم به شکستنه . . .

من همونم که همیشه غم و غصه ام بی شماره

اونیکه  تنها ترین  حتی  سایه ام  نداره

این منم که خوبیامو کسی هر گز نشناخته

اونکه درراه رفاقت همه ی هستی شو باخته

هررفیق راهی با من دوسه روزی هم سفربود

انتهای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود

هرکی با زمزمه ی عشق دوسه روزی عاشقم شد

عشق  اون  باعث  درد همه ی دقایقم  شد

اون که عاشق بود وعمری ازجداشدن می ترسید

همه ی هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت

ما که قدر سر سوزن به وفا نکردیم عادت